اقامت دائم - آسان سفر

اقامت دائم

قامت دائمی (Permanent residency‎) به معنی حق سکونت شهروندان خارجی در یک کشور دیگر برای یک دوره نامحدود است ولی همه کشورها اجازه اقامت دائم اعطا نمی‌کنند و اجازه‌ها و شرایط هر کشور به‌طور گسترده‌ای با یکدیگر متفاوت هستند.

 

برای مثال کشورهای عضو اتحادیه اروپا از قانون دادن اعطای اقامت دائم به یک فرد برخوردار هستند، زیرا قوانین اتحادیه اروپا این اجازه را به یک ملیت این اتحادیه می‌دهد تا پس از ۵ سال اقامت موقت بتواند اقامت دائم یک کشور اروپایی دیگر را بدست بیاورد. اتحادیه اروپا همچنین حق اقامت دائم برای اقامت طولانی اتباع کشورهای ثالث را به موجب دستورالعمل (EC/2003/109) می‌دهد. این رویکرد جدیدی برای همه کشورهایی بود که به این قانون پیوستند و این حقوق می‌تواند در سراسر مرزهای ملی کشورهایشان اعطا شود.

وظایف دارندگان اقامت دائم

مقیم دائم از تعهدات اقامت خاص برای حفظ وضعیت خود برخوردار است. در برخی موارد، اقامت دائم ممکن است مشمول نوع خاصی از اشتغال یا کسب وکار باشد.

بسیاری از کشورها دوره رسمی خدمت در ارتش برای شهروندان دارند، بعضی از کشورها مثل سنگاپور این خدمات را به شهروندان دائم اختصاص می‌دهند. با این حال در سنگاپور، اکثریت ساکنان نسل اول از رفتن به خدمت در ارتش معاف هستند و تنها پسرانشان به خدمت می‌روند.

اقامت دائم ممکن است در برخی از کشورها نیاز به طی کردن پروسه مینیمم زمان اقامت در کشور بعد از اعطای اقامت دائم باشد (مثل استرالیا و کانادا). در آمریکا وضعیت تابعیت یا اقامت دائم بسته به این است که اگر فرد بیش از زمان مشخص شده خارج از کشور میزبان باشد. تابعیت خود را از دست می‌دهد.

فردی که اقامت دائم دارد نیز به لحاظ شهروندی و پرداخت مالیات از شرایط مشابه در آن کشور برخوردار است.

اقامت دائم یا شهروندی

اقامت دائم با تابعیت (شهروندی) تفاوت دارد. تابعیت یک رابطه سیاسی و حقوقی است که شخص را عضوی از یک کشور می‌کند. اما حق اقامت به این معناست که محل سکونت و فعالیت شخص به طور موقت یا دائم در کشور محل اقامت خواهد بود.

تابعیت در مقایسه با اقامت مزایای بسیار بیشتری را در اختیار اشخاص قرار می‌‌دهد. این مزایا با توجه به قوانین هر کشور متفاوت است. تعدادی از امتیازات تابعیت نسبت به اقامت شامل این موارد می‌شوند:

معمولاً کسی که اقامت دائم دارد پس از یک دوره اقامت معمولاً ۵ سال در کشور می‌تواند طبق قانون درخواست دریافت تابعیت کشور را کند. البته این موضوع بسته به قوانین هر کشور متفاوت است. تابعیت دوگانه یعنی به رسمیت شناختن دو تابعیت برای یک نفر هم بسته به قوانین هر کشور متفاوت است.

آیا تابعیت و اقامت با هم رابطه مستقیم دارند؟

همانطور که در پیش آمد فرض داشتن اقامت و تابعیت یک کشور با هم و یا داشتن اقامت بدون اینکه تبعه باشد و یا نداشتن اقامت و تابعیت یک کشور و سکونت غیر قانونی برای شخص متصور است.

به طور طبیعی با حصول تابعیت، اقامت هم به دست می آید و وجود دارد اما صرف داشتن اقامت به معنی داشتن و یا کسب تابعیت نیست آنچه مسلم است در روند عمومی وقتی اشخاص اقامت یک کشور را به دست می آورند با رعایت قوانین مربوطه و در اهم موارد با اشتغال وپرداخت مالیات به دولت آن کشور موفق به اخذ تابعیت نیز می گردند.

یکی از تفاوت های مهم تابعیت و اقامت این است که اصولا در حقوق بین الملل تابعیت قابلیت اسقاط ندارد البته هستند کشورهایی که استثنا بر این اصل می باشند و بحرین از آن جمله است. ولی در مقابل در مورد اقامت این امکان وجود دارد که شخص به عنوان عنصر نامطلوب شناخته شده در صورتی که مرتکب جرمی شده و یا به دلایلی قانونی دیگر از کشور خارج شود و اقامتش از وی سلب شود.

تابعیت مضاعف

تابعیت مضاعف به معنای داشتن دو یا چند تابعیت برای شخص است. لذا در حالی که شخص تابع دولتی است، دولت یا دولت های دیگری نیز او را تابع خود می‌دانند. درنتیجه شخصی که بیش از یک تابعیت دارد، دارای یک وضعیت غیرعادی است؛ چرا که تابعیت منشاء حقوقی تکالیف فرد در برابر آن کشور است. به عبارت دیگر: تابعیت دوگانه یعنی فردی در یک زمان بتواند شهروند دو کشور متفاوت به حساب آید، به طوری که باتوجه به قوانین دارای گذرنامه هر دوکشور باشد.

تابعیت مضاعف گاهی در زمان تولد و گاهی بعد از آن بوجود می‌آید. در اولی به دلیل تعارض بوجود آمده در دو سیستم خاک و خون این تابعیت شکل می‌گیرد. و در نوع دوم در اثر تحصیل تابعیت جدید است که ممکن است از طریق تعارض در دو سیستم اشاره شده و یا حتی ازدواج باشد.

دیدگاه های متفاوتی در بین کشورها نسبت به دارا بودن دو یا چند گذرنامه توسط افراد تبعه خود وجود دارد. یه طوری که برخی از دولت ها آن را نهی و حتی قانون هایی را برای جلوگیری از آن وضع کرده اند؛ ولی برخی از دولت ها داشتن گذرنامه کشورهای دیگر را امری مجاز و بدون محدودیت می‌دانند.

در این راستا کشورهایی مانند دانمارک ، چین، هند، نروژ و ژاپن با وضع قوانینی بازدارنده، داشتن بیش از یک گذرنامه را منع کرده اند. همچنین در اکثر کشورهای عربی به خصوص عربستان سعودی، داشتن تابعیت دوگانه منع شده است و در این کشور جریمه های سنگینی نیز درنظر می‌گیرند. همچنین جهت کسب اطلاعات بیشتر می‌توانید به وب سایت کشورهای مذکور مراجعه نمایید. این در حالی است که در کشورهایی مانند سوئد، کانادا، انگلستان، و ایالات متحده امریکا داشتن تابعیت دوگانه منع قانونی ندارد.

البته در برخی از همین کشورها مانند نروژ، سویس و … تحت شرایطی که برای هر یک از کشورها به صورت عام و خاص بیان می‌شود، امکان حفظ تابعیت اولیه توسط متقاضی وجود دارد. برای مثال یک فرد ایرانی تنها تحت شرایط زیر می‌تواند تابعیت ایرانی را حفظ نماید:

سوالات متداول مشتریان آسان سفر

باتوجه به قانون ایران مبنی بر سیستم خون، فرزند تابعیت ایرانی و براساس قانون کشور کانادا که سیستم خاک است، فرزند تابعیتی کانادایی خواهد داشت. از این رو فرد دارای تابعیت مضاعف از نوع تولد است.

باتوجه به قانون کشور ایتالیا که سیستم خون است، فرزند تابعیت ایتالیا و از سوی دیگر برابر بند 4 ماده 976 قانون مدنی ایران، فرزند دارای تابعیت ایران است. لذا طفل بدنیا انده دارای تابعیت مضاعف خواهد بود.

اتوجه به بند 6 ماده 976 زن دارای تبعیت ایرانی است، از طرفی براساس قانون انگلستان که استقلال تابعیت در زوجین را دارد، شخص همچنان تابعیت کشور بریتانیا را دارد. لذا در این مورد فرد دارای تابعیت مضاعف خواهد بود.